Budynki tulou występują w górzystych okolicach pogranicza prowincji Fujian i Guandong, w najbliższej okolicy miasta Yongding (永定). Budynki te w roku 2008 zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Tulou zamieszkiwane są przez ubogie rolnicze społeczności, przeważnie Hakka. Budynki miały pierwotnie charakter obronny. Solidne mury chroniły zamieszkującą je społeczność przed zgrajami rabusiów.

Typowy budynek tulou jest okrągły, jednak dość często spotkać można budowle kwadratowe. Ulice wiosek w okresie żniw zajęte są przez bambusowe maty, na których suszy się zboże, herbata oraz owoce. Rośliny te uprawiane są na użytek własny oraz dla przyjeżdżających turystów.

Mieszkańcy tulou odwiedzanych przez turystów mogą cieszyć się prostym, ale dostatnim życiem. Sprzedaż pamiątek i produktów rolnych takich jak herbata licznym turystom pozwala na spokojną i pozbawioną trosk egzystencję. Budynki tulou leżące na uboczu i nie będące celem wycieczek otrzymują swoją "działkę" ze sprzedaży biletów wstępu do całego rejonu.
Poniżej: Mobilny sprzedawca mięsa jeździe motorem od wioski do wioski aby dostarczyć mieszkańcom mięso wołowe i wieprzowinę - krowy i świnie nie są popularnymi zwierzętami hodowlanymi w tym górzystym rejonie. Dominują wszędobylskie kury.

Tulou otoczone są zalesionymi wzgórzami, które w znacznej części pokryte są na wpół dzikimi plantacjami bambusa oraz herbaty.

Inne ciekawostki

Budynki Tulou, wznoszone przez ludność Hakka w górzystych rejonach prowincji Fujian, to jedne z najbardziej niezwykłych przykładów architektury obronnej i wspólnotowej na świecie. Te "podziemne wieżowce" (choć budowane nad ziemią) są od 2008 roku wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Oto pięć fascynujących ciekawostek na ich temat:

Fortece z twardej jak beton ubitej ziemi

Mimo że Tulou wyglądają na budowle z kamienia, ich ściany zewnętrzne są wykonane głównie z ubitej ziemi, gliny i piasku. Aby wzmocnić konstrukcję, rzemieślnicy Hakka dodawali do mieszanki nietypowe składniki, takie jak lepki ryż, cukier brązowy oraz włókna bambusowe, które działały jak naturalne zbrojenie.

Dzięki tej technice ściany u podstawy mają często ponad dwa metry grubości. Są one tak wytrzymałe, że przetrwały wieki trzęsień ziemi, ataki bandytów, a nawet próby ostrzału armatniego. Co ciekawe, budynki te "oddychają" – latem wewnątrz jest przyjemnie chłodno, a zimą ściany oddają zakumulowane ciepło.

Architektura totalnej równości

Wnętrze Tulou jest zaprojektowane w sposób odzwierciedlający egalitarną strukturę klanu Hakka. W przeciwieństwie do europejskich zamków, gdzie istniał wyraźny podział na luksusowe komnaty pańskie i skromne izby służby, w Tulou wszystkie pokoje mają identyczny rozmiar i standard wykończenia.

Typowy budynek mieści od kilkudziesięciu do kilkuset osób należących do jednej rodziny wielopokoleniowej. Każda pionowa sekcja (od parteru po dach) należy zwykle do jednej małej rodziny: parter służy jako kuchnia, pierwsze piętro to spichlerz, a wyższe kondygnacje to sypialnie. Wspólny dziedziniec z centralną świątynią przodków podkreśla jedność klanu i ułatwia wzajemną pomoc.

System obronny bez "martwych punktów"

Tulou budowano w czasach, gdy góry prowincji Fujian były pełne tygrysów i uzbrojonych bandytów. Okrągły kształt wielu budynków nie był podyktowany jedynie estetyką, ale strategią obronną. Okrąg eliminuje narożniki, które w tradycyjnych budynkach są "martwymi punktami" trudnymi do upilnowania podczas oblężenia.

Na parterze i pierwszym piętrze budynki te zazwyczaj w ogóle nie mają okien, co uniemożliwia intruzom wspinaczkę. Jedynym wejściem są masywne, okute żelazem wrota, które w razie ataku można było zaryglować i zalać wodą z górnych pięter, aby zapobiec ich podpaleniu. Wewnątrz znajdowały się własne studnie, co pozwalało mieszkańcom wytrzymać długotrwałe oblężenia.

Błędna identyfikacja przez wywiad USA

W czasach zimnej wojny budynki Tulou stały się bohaterami zabawnego nieporozumienia wywiadowczego. Na zdjęciach satelitarnych wykonanych przez amerykańskie agencje, charakterystyczne okrągłe dachy Tulou, ukryte w górzystym terenie, przypominały silosy dla rakiet balistycznych (ICBM).

Wywołało to spory niepokój w Waszyngtonie, dopóki agenci (oficjalnie jako turyści lub badacze) nie odwiedzili tego regionu i nie odkryli, że te "instalacje militarne" to w rzeczywistości starożytne, tętniące życiem domy mieszkalne. Historia ta do dziś jest chętnie opowiadana turystom jako dowód na to, jak niezwykle nowocześnie i monumentalnie prezentują się te konstrukcje z lotu ptaka.

Kosmologia zamknięta w geometrii

Choć najsłynniejsze Tulou są okrągłe, budowano je również na planie kwadratu, a nawet ośmiokąta. Wybór kształtu był głęboko zakorzeniony w chińskiej filozofii i feng shui. Okrąg symbolizuje niebo i energię męską (yang), podczas gdy kwadrat reprezentuje ziemię i energię żeńską (yin).

Najbardziej znany zespół budynków, Tianluokeng, nazywany jest "czterema daniami i jedną zupą". Składa się on z jednego kwadratowego budynku w środku i czterech okrągłych wokół niego. Taki układ miał zapewniać harmonię między mieszkańcami a naturą oraz chronić klan przed negatywnymi wpływami duchowymi płynącymi z górskich zboczy.